Thai Value Speculator

“Courage is what it takes to stand up and speak; courage is also what it takes to sit down and listen” - Winston Churchill
มีคนแนะนำให้ผมรู้จัก pantip.com เมื่อประมาณสองปีก่อน ผมถึงรู้ว่าพันธ์ทิพเป็นเว็บบอร์ดที่มีคนนิยมมากที่สุดเว็บหนึ่งของเมืองไทย แถมยังมีห้อง “มาบุญครอง” เป็นแหล่งรวมสารพันข้อมูลและกระทู้เกี่ยวกับบริการไอทีและโทรศัพท์มือถือ ซึ่งมีสมาชิกเข้ามาโพสต์ข้อมูล ความคิดเห็น ข้อสงสัยหรือคำถามต่าง ๆ ตลอด 24 ชั่วโมง ข่าวสารบางเรื่องในพันธ์ทิพไวกว่าหาอ่านตามหน้าหนังสือพิมพ์เสียอีก
น่าเสียดายที่ภาษาไทยของผมอ่อนด้อยมาก เลยต้องมีคนคอยช่วยแปลสรุปมาให้อ่านเป็นระยะๆ ขณะเดียวกันก็มีทีมงานคอยเข้าไปอ่านและตอบกลับกระทู้ที่รอคำตอบอยู่ ซึ่งก็สร้างความพอใจให้กับลูกค้าได้ในระดับหนึ่ง แต่ก็มีบางเรื่องเหมือนกันที่การเข้าไปตอบกระทู้ตามปกติ ไม่ใช่คำตอบของทั้งหมด
ดังนั้นเมื่อ 2-3 อาทิตย์ก่อน ผมจึงมีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับลูกค้าของเราที่เป็นชาวพันธ์ทิพ 3 ท่านด้วยกัน
เวลาเกือบ 3 ชั่วโมง ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ผมชื่นชมความตรงไปตรงมาและจริงใจของลูกค้าทั้งสามท่านมาก เกือบสามชั่วโมงที่ผมนั่งฟังข้อชี้แนะและคำติชมของลูกค้าด้วยความสนใจ จะเรียกว่าเป็นประสบการณ์เปิดโลกทัศน์ประจำสัปดาห์นั้นเลยก็ว่าได้
ผมได้ความรู้มหาศาลจากการฟังและที่สำคัญไปกว่านั้น มันทำให้ผมรู้ว่าบริการของเรายังต้องมีการปรับปรุงอีกมาก…
ปกติบริษัทชั้นนำทั้งหลายมักจะมีการทำสำรวจความพึงพอใจของลูกค้าเป็นประจำอยู่แล้ว แต่กว่าข้อมูลจะมาถึงมือเรา [...]

“Example is not the main thing in influencing others, it is the only thing” - Albert Schweitzer
เมื่อเช้าตอนขึ้นลิฟต์มากับพนักงาน ผมแอบยิ้มคนเดียว เพราะอดคิดไปถึงตอนที่มาเริ่มทำงานที่นี่ใหม่ ๆ ไม่ได้ ตอนนั้นอย่าว่าแต่จะเข้ามาในลิฟต์พร้อมกัน แม้แต่จะยืนรอลิฟต์ใกล้ ๆ ผม พนักงานยังไม่ค่อยจะยอมทำ ยิ่งถ้าผมอยู่กับคุณวิชัย (เบญจรงคกุล) ด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่
ทีแรกผมนึกว่าเป็นเพราะผมเพิ่งเข้าใหม่ แถมยังเป็นฝรั่งด้วย พนักงานก็เลยยังเกร็ง ๆ อยู่ แต่พอผ่านไปหลายเดือนเข้าเหตุการณ์ก็ยังไม่ดีขึ้น ผมเลยปรึกษาคุณวิชัยว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อลดช่องว่างระหว่างผู้บริหารกับพนักงาน
เผอิญช่วงนั้นใกล้ปลายปี ซึ่งดีแทคก็เหมือนบริษัทอื่น ๆ ที่จะมีการจัดงานเลี้ยงปีใหม่ ผมกับคุณวิชัยเลยตัดสินใจเซอร์ไพรส์พนักงาน แทนที่จะใส่สูท ผูกไท ขึ้นไปกล่าว speech ปีใหม่ เราสองคนลงทุนแต่งตัวเป็นนักร้องเพลงแร็พ และกระโดดขึ้นไปบนเวที เพื่อร้องเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่โดยเฉพาะสำหรับพนักงาน
เสียงกรี๊ดดังสนั่นงาน ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะพนักงานตกใจที่เห็นซีอีโอสองคนทำอะไรที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน อีกส่วนหนึ่งก็ขำที่เห็นผู้บริหารลงทุนออกมาร้องเพลงแถมเต้นอย่างเมามันขนาดนั้น
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไร ผมคิดว่าเราสามารถทำให้พนักงานเห็นว่าผู้บริหารก็เหมือนกับคนอื่น ๆ ผู้บริหารไม่จำเป็นต้องเคร่งขรึม ใส่สูทผูกไท ตลอดเวลา [...]

“Be a first rate version of yourself, not a second rate version of someone else” - Judy Garland
ในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน หลาย ๆ คนพยายามลอกแบบความสำเร็จของคนอื่น โดยคิดว่าการทำแบบนั้นจะทำให้ตัวเองประสพความสำเร็จบ้าง
น่าเสียดายครับ
การเลียนแบบอาจหลอกคนอื่น (รวมถึงหลอกตัวเอง) ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่ผลที่ได้อาจไม่คุ้มกับการสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป โดยเฉพาะในการทำธุรกิจ ถ้าเราไม่มีจุดยืนทางการตลาดที่ชัดเจน มัวแต่ลอกแบบคนอื่น เราก็คงไม่สามารถสร้างความแตกต่างได้
ผมมักจะบอกลูกน้องเสมอว่าจงเป็นตัวของตัวเอง ทุกคนย่อมมีข้อดีและข้อเสีย สิ่งไหนที่ดีก็พยายามทำให้ดีขึ้น สิ่งไหนที่ยังไม่ดีก็ค่อย ๆ ปรับปรุงกันไป
เราสามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ วัฒนธรรมใหม่ หรือในทางธุรกิจก็คือปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงของตลาดได้โดยไม่จำเป็นต้องสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง
เพราะอะไรที่ไม่ใช่ตัวเรา พอแสร้งทำมันก็จะดูฝืน ๆ ทำอย่างไรเราก็ไม่มีทางทำได้ดีเท่าต้นตำรับ
ถึงแม้จะเลียนแบบได้แนบเนียนแค่ไหน เราก็เป็นได้แค่ผู้ตาม และถ้าทุกคนคิดเหมือนกัน เราก็คงเป็นแค่หนึ่งในหุ่นยนต์เลียนแบบที่เดินอยู่เต็มท้องถนนไปหมด
เหมือนเวลาเราไปร้องคาราโอเกะนั่นล่ะครับ สิ่งที่เราทำก็คือการร้องเลียนแบบนักร้องชื่อดังทั้งหลาย หลังจากร้องไปหลาย ๆ รอบ เราก็อาจจะร้องได้เหมือนตัวจริง แต่มันก็ไม่ใช่เพลงของเราอยู่ดี
ผมว่ามันจะเท่กว่ามากเลย ถ้าคราวหน้าเราไปที่ร้านคาราโอเกะและร้องเพลงที่เราแต่งเอง มันอาจจะไม่ได้ไพเราะเพราะพริ้ง อาจจะเชย หรืออาจจะเพี้ยนไปบ้าง แต่อย่างน้อยเราก็ได้เป็นคนแรกและเป็นคนเดียวที่ร้องเพลงนี้ (เพราะไม่มีใครกล้าเลียนแบบ!)
ในทางเดียวกันผมคิดว่าการจะประสบความสำเร็จได้ เราต้องเคารพและเห็นคุณค่าในตัวเองก่อนที่จะเรียกร้องให้คนอื่นเขาเห็นและยอมรับในตัวเรา
หาตัวเองให้เจอ [...]