Thai Value Speculator

My life as a coach

สวัสดีครับ วันนี้มีเรื่องไม่เกี่ยวกะหุ้นมาฝากอีกแล้ว

พอดีผมได้ไปเจอหนังสือชื่อ My life as a coach โดยคุณซิคเว่ เบรคเก้ หนึ่งใน CEO คู่ของ DTAC

ถ้าใครไม่รู้จัก ให้นึกถึงโฆษณา DTAC เมื่อหลายปีก่อนที่มีฝรั่งออกมาพูดสำเนียงแปร่งๆ ว่า “จา..จัดให้คร๊าบบบ…” ก็คงจะพอคุ้นหูกันบ้าง

หลายๆคนคงจะเคยอ่านหนังสือเล่มนี้กันมาแล้ว แต่ใครที่ยังไม่เคยอ่าน แนะนำว่าลองไปหามาอ่านกันนะครับ

เป็นหนังสือที่ให้แง่คิดและกำลังใจในการทำงานดีมากๆครับ ( อ่านแล้วอยากให้หัวหน้าเป็นแบบนี้บ้าง ) โดยส่วนตัวผมคิดว่าคุณ ซิคเว่ เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ DTAC สามารถยืนหยัดอยู่ในตลาดมือถือบ้านเราได้ในขณะนี้ หลังจากที่เผชิญมรสุมต่างๆ นานาเมื่อหลายปีที่ผ่านมา

ในหนังสือเล่มนี้จะเป็นการรวบรวมบทความจากคอลัมน์ Quote of the Day ของคุณซิคเว่ จากหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ลองมาดูตัวอย่าง Quote ที่ผมชอบกันครับ

การออกแบบระบบซื้อขายสำหรับ MetaStock (Design A Trading System In MetaStock)

สวัสดีครับท่านที่หลงเข้ามาที่ blog ของผม

ขอออกตัวก่อนนะครับ ผมไม่ใช่ไม่ได้เป็นเซียนหุ้นหรือเก่งอะไรมาจากไหน ที่เขียน blog นี้ ก็เหมือนเอาไว้เก็บเรื่องที่ผมไปอ่านเจอแล้วชอบ หรือเอาไว้จดอะไรต่อมิอะไรกันลืม ด้วยหวังว่ามันจะเป็นประโยชน์หรือกำลังใจให้กับคนอื่นๆ ด้วย
ดังนั้นถ้ามีอะไรผิดพลาดก็คอมเมนต์บอกกันได้ครับ ถือว่าเป็นการให้ความรู้แมงเม่าหัดบินอย่างผม

บทความนี้ผมสรุปแบบงูๆ ปลาๆ ตามความเข้าใจของผมมาจากบทความ Design A Trading System In MetaStock
ของนาย David Jenyns เอาล่ะ…เริ่มเลยละกันเนอะ

ในการออกแบบระบบซื้อขายหุ้น (trading system) ใน MetaStock นั้น ก่อนที่จะเขียนสูตรลงใน MetaStock จะต้องมีการกำหนดระบบซื้อขายที่จะนำมาใช้ก่อน โดยในที่นี้ขอใช้สมมติฐานที่ว่าราคาหุ้นในตลาดจะตอบสนองต่อพื้นฐานของบริษัท และเศรษฐกิจของประเทศ รวมทั้งข่าวต่างๆ ทั้งหมดแล้ว ดังนั้นระบบการซื้อขายที่นำมายกตัวอย่างนี้นั้นจะพิจารณาจาก

อ่าน email ของบิล เกตส์ ที่ส่งถึงลูกน้อง

ไม่สงสัยเลยว่าทำไม Microsoft ถึงเติบโตอย่างทุกวันนี้ เพราะบิล เกตส์ บอกว่า การส่ง email ถึงลูกน้องคืองานของเขา

หลังจากที่มีข่าวการอำลาจากงานประจำที่ Microsoft อย่างถาวรของบิล เกตส์ ภายในสิ้นเดือนมิถุนายนนี้ ก็ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะรำลึกถึงวันเก่าๆ ของบุรุษผู้ร่ำรวยที่สุดในโลกคนนี้ ซึ่งได้สร้างความมหัศจรรย์ให้แก่โลกไอทีนับตั้งแต่เขาถือกำเนิดมาตั้งแต่ปี 1955 หรือเมื่อ 53 ปีก่อน

ภาพวันเก่าๆ ของบิล เกตส์ ถูกบันทึกเอาไว้ตั้งแต่เด็กจนปัจจุบันในเว็บไซต์ของ Seattle Post-Intelligencer รวมถึงยังมี email ที่บิล เกตส์ เคยส่งถึงลูกน้องเพื่อต่อว่าการทำงานที่ย่ำแย่ของเว็บไซต์ Microsoft อีกด้วย ลองมาดูตัวอย่างอีเมลฉบับหนึ่งที่เขาส่งในปี 2003 หรือ 5 ปีก่อน ซึ่งอาจทำให้เห็นบุคลิกเฉพาะตัวและการทำงานของบิล เกตส์ ได้ดียิ่งขึ้น

กูรูหุ้นพันล้าน : บทอวสาน “สุดยอด…วิชัย วชิรพงศ์”

ความเป็น “สุดยอด” ของนักเล่นหุ้นธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ลงทุนจากเงินทุน 2 ล้านบาท แล้วประสบความสำเร็จจนมีเงินนับ “พันล้านบาท” จาก “ต้นกล้า” ฝ่าแดด…ต้านฝน จนเป็น “ไม้ใหญ่”

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : การนำเสนอ Story ชีวิต และความสำเร็จของ “เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ ก็เดินทางมาถึง “ปลายทาง” ตามวาระแห่งความพอดี (ฉบับสุดท้าย วันที่ 19 ตุลาคม 2550 วันครบรอบ 20 ปีเต็ม ของเหตุการณ์ Black Monday) ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกรา รวมทั้งสิ้น 27 ตอน กับอีก 1 บทสรุปของ “สุดยอดวิชา”

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 27 ประสบการณ์ “SHIN-W1″

“เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ เล่าประสบการณ์การเล่น “วอร์แรนท์” สมัยก่อน โดยยกตัวอย่างกรณีของ SHIN-W1 ของอดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นกรณีศึกษา

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : โดยระบุว่า “ก้อนแรก” ที่หุ้นตัวนี้ขึ้นมากลุ่มของเรา (กลุ่มเสี่ยยักษ์) เป็นคนเล่น…ช่วงนั้นเล่นกัน มันส์! มาก

“กลุ่มเราเล่น SHIN-W1 ขึ้นมาจาก 2-3 บาท (ช่วงไตรมาส 2 ปี 2546) เล่นขึ้นไป 7-8 บาท ใช้เวลาเล่นแค่เดือนเดียว พอกลุ่มเราขายหมด ปู่ (เสี่ยปู่-สมพงษ์ ชลคดีดำรงกุล) มาเห็นดี ทุบพอร์ตมาซื้อ 30 ล้านหุ้น มารับแถวๆ 7-8 บาท มันเหมือนพวกผมไปทุบหุ้นใส่เขา ที่จริงเราไม่ได้นัดกัน แต่เห็นราคาขึ้นมาเยอะ กำไรเป็นเท่าตัวแล้วก็ขาย เพราะมันไม่ใช่หุ้นในดวงใจ ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม”

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 26 ตลาดหุ้น “ไซด์เวย์”

“เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า สมัยก่อนชอบเล่น “หุ้นตัวเล็ก” (หุ้นเก็งกำไร) ช่วงดัชนี SET ประมาณ 300-400 จุด ตอนนั้นยังเล่นหุ้น “ไซส์เล็ก” กันอยู่

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : โดยยอมรับว่า ที่รวยหุ้นส่วนหนึ่ง รวยมาจากหุ้นเก็งกำไร ช่วงดัชนีต่ำๆ ช่วงนั้นนิยมเล่นหุ้นที่เขาเรียกว่า “Penny Share” หรือ “หุ้นถูกๆ” กัน แต่พอเล่นมาถึงจุดๆ หนึ่ง มันเริ่มแรงเกินไป

“ผมคิดว่าถึงเวลาถอยแล้ว คล้ายๆ กับช่วงที่ตลาดหุ้นทรงๆ (ไซด์เวย์) หุ้นตัวเล็กก็จะถูกดึงขึ้นมาเล่นรอบ ลักษณะตลาดที่ซึมๆ ทรงๆ หุ้นขึ้นทุกครั้ง ตัวเล็กก็จะนำหน้ามาก่อน มักจะเป็นอย่างนี้”

โดยธรรมชาติของตลาดหุ้น “ไซด์เวย์” ที่แกว่งตัวออกด้านข้าง เสี่ยยักษ์อธิบายว่า ดัชนีจะไม่ไปไหนไกล สังเกตว่าจะไม่มีข่าวดีอะไรใหม่ๆ เข้ามาในตลาด ลักษณะของตลาดอย่างนี้ คนที่เล่นหุ้นแล้วได้ตังค์ต้อง “เล่นรอบ” คือเล่นหุ้นแบบ “ปิงปอง” จะได้เปรียบ แต่อย่าไปทุ่มเทอะไรกับมันมาก ให้เล่นเกาะกระแสเอาไว้

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 25 มองต่างมุม “แวลู อินเวสเตอร์”

วิธีการลงทุนแบบ “แวลู อินเวสเตอร์” ส่วนตัวมองว่า “มันเสี่ยง” บางทีหุ้นลงก็ต้องถือ เพราะคุณคิดว่าพื้นฐานมันไม่เปลี่ยน เดี๋ยวมันก็ต้องกลับมา แต่เมื่อไรล่ะ…ถ้าคุณไม่ Cut Loss ตอนหุ้นลง “มันเสียโอกาส”

วิธีการลงทุนโดยการถือหุ้นอยู่ในพอร์ต “ตลอดเวลา” ในมุมมองของ “เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ มีความเชื่อส่วนตัวว่า “มันเสี่ยงเกินไป”

ด้วยความเชื่อที่ว่า ตลาดหุ้นนั้นมี “ฤดูกาล” (มีรอบ) ของมัน บางปีอาจจะมีรอบให้เล่น “หลายรอบ” บางปีตลาดหุ้นอาจจะมีรอบใหญ่ๆ เพียงรอบเดียว แต่ตลาดหุ้นไม่เคยขาดโอกาสให้ซื้อเลย…แต่ต้อง “รอ” เพราะฉะนั้น อย่ากลัว “ตกรถไฟ” หรือ กลัวจะ “ซื้อหุ้นดี” (ราคาเหมาะสม) ไม่ได้

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 24 รังเสือ..ถ้ำมังกร

ภาษิตโบราณกล่าวไว้ว่า “เสือ 2 ตัว ไม่อยู่ถ้ำเดียวกัน” คำๆ นี้ เป็นจริงอย่างไร
“เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ อธิบายว่า โดยธรรมชาติ “ใหญ่กับใหญ่” จะอยู่ด้วยกันได้ไม่นาน..เชื่อผมซิ!!! มันเป็นอย่างนี้จริงๆ สุดท้ายมันก็จะ “ขี่” (เอาเปรียบ) กันเอง

—————————–
: พูดตรงๆ ผมเคยเล่นหุ้นปั่น วันที่ผมขายหมด บางคนไม่ได้ขาย ผมเสียเพื่อนไปก็หลายคน เสียน้องไปก็หลายคน สุดท้ายมันไม่ได้อะไรขึ้นมา มันไม่คุ้มหรอก..เชื่อผมซิ!!!
—————————–

นอกจากนี้การเข้าไปเทรดหุ้นกับโบรกฯ ไหน เสี่ยยักษ์ จะดูว่าโบรกฯ นั้นมี “พอร์ตเล่นหุ้น” ด้วยรึเปล่า! ถ้า “มี” โดยส่วนตัวจะไม่ค่อยชอบไปเทรดหุ้นที่นั่น เพราะคิดแง่ลบไว้ก่อนว่า “เขาจะดักกินเรา” (รู้ความเคลื่อนไหวรายใหญ่) ส่วนโบรกฯ ไหน ที่เห็นรายใหญ่ไปรวมตัวกันมากๆ แสดงว่าเขาจับมือกันแน่นแล้ว

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 23 กลยุทธ์สร้าง “ดีมานด์”

ถ้าคิดจะ “สร้างราคาหุ้น” แล้วไม่ให้วงแตก มือทำหุ้นที่เป็นมืออาชีพ เขาจะบอกเจ้าของหุ้นว่า คุณต้องโอนหุ้นมาให้ก่อน แล้วต้องเอาเงินมาให้ด้วย…ล้านเปอร์เซ็นต์เลย ถึงจะสำเร็จ !!!

“เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ เล่านิทานเรื่องหนึ่งให้ฟัง สมัยก่อนมี “นักปั่นหุ้นชั้นเซียน” อยู่คนหนึ่ง ชื่อเสียโด่งดัง เขาเกาะกันกับอดีตนักการเมืองคนหนึ่ง ซึ่งนักการเมืองคนนี้ตอนแรกเล่นหุ้นไม่เป็นเลย ก็มาเข้ากลุ่มกับ “นักปั่นหุ้น” คนนี้

เขาก็ใช้เพาเวอร์ทางการเมืองไปหาหุ้น (เน่าๆ) แล้วเอามา “ปั้น” จนร่ำรวย สมัยก่อนพอได้หุ้นมา วิธีการเขาจะเอามาแต่งองค์ทรงเครื่องใหม่ แล้วก็ออกหุ้น PP (Private Placement) วิธีนี้ “ฮิตมาก” คือ การเสนอขายหุ้น “แบบเจาะจง” ในราคา “ถูก” ให้กับพรรคพวกตัวเอง แล้วก็เอามาเล่นกันในตลาด แรกๆ ก็เริ่มออกสตาร์ทจุดเดียวกัน หมายถึง ต้นทุนเท่ากัน คุณได้กำไรเท่าไร ทุกคนก็ได้ด้วย คือ “แบ่งผลประโยชน์กันลงตัว”

กูรูหุ้นพันล้าน : ตอนที่ 22 รู้จักคำว่า “รอคอย”

ถ้าเราเทรดหุ้นทุกวัน สมองมันไม่มีจุดคิด การตัดสินใจบ่อยมันพลาดได้ง่าย คุณต้องรอจังหวะ รอให้เครื่องมือทางเทคนิคยืนยัน แล้วทุกคนเริ่มกลัวกันหมด ตรงนั้นคือ จุดที่ปลอดภัยที่สุด ซื้อเสร็จก็ใส่ปี๊บเอาไว้

ความสำเร็จที่ยากที่สุดอาจไม่ใช่การเดินทางเพื่อค้นหา “กลยุทธ์สู่ความสำเร็จ” เพราะพื้นฐานแห่งความสำเร็จ แท้ที่จริงแล้วคือ การเอาชนะจิตใจของตัวเองให้ได้เสียก่อน

ในตลาดหุ้นการ “รู้เขา” อย่างเดียว มิอาจไปถึงเป้าหมายได้ ต้อง “รู้เรา” อย่างถ่องแท้ด้วย ไม่เช่นนั้นเงินที่กลาดเกลื่อนอยู่ในตลาดหุ้น ก็ไม่สามารถ “หยิบ” ขึ้นมาเชยชมได้

คำจำกัดความสั้นๆ ที่ “เสี่ยยักษ์” วิชัย วชิรพงศ์ เน้นย้ำ ก็คือ ถ้าอยากจะเล่นหุ้นให้รวย ต้องรู้จักคำว่า “รอคอย” (อดทน) ต้องรอจังหวะ รอรอบของมันให้ได้ แล้วทำไม! จะรอมันไม่ได้ คุณต้องนิ่ง คุณต้องใจเย็นๆ

“ถ้าคุณอยากจะประสบความสำเร็จในอาชีพเล่นหุ้น คุณต้องเป็นมืออาชีพให้ได้ คุณถึงจะอยู่รอด”